الهی هب لی کمال الانقطاع الیک

همیشه به این فکر می کنم که چه می شود گاهی وقتها...بعضی از ما آدمها....که اشرف مخلوقات خداوند هستیم و البته خلیفه او در زمین!!!!! اینقدر ضعیف می شویم.....می مانیم.....یا حتی به عقب بر می گردیم و می شویم؛ کالانعام بل هم اضلّ.....

چند وقت پیش این حدیث را که شنیدم انگار که گمشده ام را پیدا کرده باشم ...با تمام وجودم درکش کردم......بله همه بدبختی های ما آدمها از همین دردیست است که معصوم.ع. فرموده اند:

قساوت القلوب من کثرة الذنوب و کثرة الذنوب من نسیان الموت و نسیان الموت من کثرة الآمال و کثرة الآمال من حب الدنیا و حُب الدنیا رأس کل خطیئه.

*به گمانم ترجمه اش اینطور باشه؛

سختی دلها از زیادی گناهان و زیادی گناهان از فراموشی مرگ و فراموشی مرگ از زیادی آرزوها و زیادی آرزوها از دوست داشتن دنیا و دوست داشتن دنیا سرآغاز همه گناهان است.