بسم الله

فلک غرق سرور،  افلاکیان آواز خوان

مَلَک آیینه گردان،  قدسیان ایجاز خوان

بهشت حق شده مهمان سرای اولیاء الله

که از پرده برون آید

نگار نازنین ِ هر دو عالم

روح ِ آب و مهربان بانوی مهتاب

آبروی آفتاب و

سرور هر مرد و زن

او که اقیانوس از زیبایی اش در خود فرو رفته

زمین از صورت همچون سپهرش، شرم سارست و به خود پیچد 

زمان از درک اعجازش، خجل گشته

زبان گویا نباشد تا که راز خلقتش خواند

مکان شایسته نبْـوَد تا که از رازِ سرای او سخن راند..

به هر گل بنگری نیکو نشانی از رُخش دارد

به هر جا بگذری انگار می گوید کسی با تو

که این بانوی هستی بخش

این زیباترین آیت برای خالق ِ اجمل

بُوَد آرامش دنیا و عقبایت اگر خواهی......

 

پدر گوید، فدایت

همسرت گوید، ثــنایت

کودکانت با همان زیبا کلام کودکی

خوانند با هم در رسایت

تویی ریحانه ی قلب رسول آخرین  زهرا(س)

تویی عشق امیر المومنین  زهرا(س)

که مِی با نام تو گردد طهورا

آسمان با ذکر نامت ، مانـَد آن بالا

عرشیان ؛ دیوانه یکـدم نگاهت

فرشیان گویند با هم :

کیست این یکدانه عرش الهی؟

نازنین بانوی ایوان خداوند تعالی

روبروی حوض کوثر

در کنار ساقی میخانه ی شیعه

قدح پر می کند از عشق ناب و

مِی بنوشاند

به یاران ، دوستداران

تا که هم از قلب و جان

سینه مالامال از شیرینی دعوت به این دیدار

بنوشند و سپاس بیکران بر خالقش گویند.....

 

یارب!!

به حق زینت عرشت

به حق دخت پیغمبر(ص)

زمین را روشن از روی ِ مَه ِ فرزند او گردان

زمان را مفتخر کن تا ببیند صورت آن یار دیرین را

الهی!

عیدی ما کن مقرر تا که آید از سفر

                        زیبا گل زهرا(س).....

 

عید همه شما مبارک.

۱۴/ مرداد/۸۳

دارالسلام