بالاخره بعد از سی و دو سال فتنه گری و دخالت های عیان و پنهان انگلیس ، تازه تصمیم گرفته شد که روابط از سطح سفیر به کاردار تنزل پیدا کند.چرا گروهی فکر می کنند روابط دیپلماتیک با بعضی کشورها دارای اهمیت و به نفع نظام اسلامی ست ؟ وقتی رهبری انقلاب صراحتا اعلام می کنند در روابط بین الملل عزت و مصلحت باید در نظر گرفته شود ، چرا باید این سهل انگاری ها و شاید ترسیدن از قطع روابط وجود داشته باشد؟ در مورد همین استعمار پیر کدام جنبه ی مصلحت نظام و یا عزت مندی آن در رابطه داشتن با او بدست می آید؟ چرا نباید در یک اقدام محکم سفارت تعطیل و اعضای سفارت ایران در لندن هم به کشور باز گردند؟

امیدوارم در همین راستا به زودی شاهد تصمیم مجلس برای خروج از ان پی تی که هر ساله میلیون ها دلار حق عضویت ش را می پردازیم در حالی که هیچ نفعی برای ما ندارد باشیم.

گروهی در کشور هستند که گمان می کنند با عضویت در این شورا و آن شورا و امضای معاهدات بین الملل می توانیم کشور را به ثبات برسانیم غافل از اینکه تعهداتی که با پیوستن به آنها و یا امضای هر معاهده موظف به انجام شان می شویم خیلی بیشتر از منفعت آن هاست.خیلی از کشورهای دنیا عضو ان پی تی نیستند و هیچ کدام از این مشکلات ما را هم ندارند. به نظر نمی رسد که با خروج از ان پی تی مساله ی خاصی بیشتر از این تهدیدها و تحریم ها و قطع نامه ها بر علیه ما صورت بگیرد.

به طور مثال همین چند سال پیش اگر پافشاری مراجع و تعدادی از مذهبی های دولتی نبود با پیوستن به "کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان "معلوم نبود باید هر روز شاهد چه دسته گلی می بودیم.احتمالا شیرین جان الان مشغول رتق و فتق امور بانوان کشور بودند .در حالی که با عدم عضویت در این کنوانسیون ضد دینی و ضد ارزشی هیچ اتفاق مهمی نیافتاد .

"توضیح ؛ دوستی در یکی از کامنت ها مطلبی نوشتند مبنی بر اینکه دلیل مخالفت مراجع و مذهبی های دولت با عضویت در کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان ، متضرر شدن خودشان و زورگویی به زنان بوده.لازم می دونم در این زمینه نکته ای رو بیان کنم.

دوست عزیز شما احتمالا متن این کنوانسیون رو مطالعه نکردید.بعضی از معاهدات بین الملل صرفا جنبه ی سیاسی دارند ولی تعدادی هم جنبه ی اعتقادی و عقلایی. این کنوانسیون در خیلی موارد مخالف نصّ صریح قرآن و احادیث و احکام شرعی ست.و به برکت تحقیقات یکی از عزیزانم که بطور کامل در این زمینه مطالعه و تحقیق داشتند ، بنده هم بی نصیب نماندم. چند مورد از موارد مخالفت صریح با قرآن  رو که در ذهن دارم براتون ذکر می کنم ، می تونید با یک سرچ مختصر اطلاعات تون رو کامل کنید.

ارث برابر زن و مرد / دیه ی برابر زن و مرد / مکفی بودن شهادت یک زن در محاکم / تعدد زوجات  برای زن در زمان واحد / قصاص / ردّ لزوم نگهداشتن عده ی طلاق یا وفات و....

بعضی از قوانین که مخالف حکم اسلامی که البته آن هم برگزفته از کتاب خدا و سنت است ؛

ردّ اجازه ی ولی دختر باکره در ازدواج / حق طلاق / حضانت کودک / قضاوت / استخدام در نیروهای مسلح / سرپرستی مالی خانواده و....

به نظر شما کدام یک از این موارد به ضرر مراجع عظام است ؟ آیا یک کشور اسلامی می تواند زیر بار چنین تعهداتی برود؟

در مورد ان پی تی هم همین یک نکته را داشته باشید که امریکا و اسراییل عضو این معاهده نیستند و عضویت ایران هم به خاطر پافشاری گروهی صورت گرفت که دنبال پرستیژ بین المللی بودند و نه حقوق مردم ایران! "

به هر حال این ماهی ِ گندیده از آب گرفته شد. هر چند دیر و هر چند نزدیک انتخابات مجلس!

.

.

پ ن :

وقتی از تلویزیون تصاویر عزاداری مردم ایران و سایر کشورها رو می بینم و مقایسه می کنم با حال و روز محرم در سرزمین وحی ؛ می فهمم غریب یعنی خاندانی که در موطن خودشان از همه غریب ترند.... خبری از عزای فرزند رسول خدا صل الله علیه و آله نیست . خبری از سیاه پوشی خیابان ها و پرچم های عزا نیست .خبری از هیات های کوچک بچه های محله و لباس های مشکی مرد و زن شهر نیست اما تا دلت بخواهد شور و شوق عید و سال نو هست ، حراج های آنچنانی و ماشین های عروس...بچه های شادِ لباسِ نو پوشیده و بازارِ داغ خرید و سفر....تا دلت بخواهد درد هست ! گاهی که یک مرد را می بینم با دشداشه ی سیاه فکر می کنم شاید شیعه ای ست که پرچم عزای مولایش را که نتوانسته به دیوار شهر بکوبد ، گرفته توی دستش تا لااقل دل شیعه ی دیگری را قُرص کند که ترنم "یا حسین (ع) " در این شهر مخوف هم می پیچد....