یکم :فضای اجتماعی اینجا رو "اصلا"  دوست ندارم.حس بدی بهم دست می ده دیدن بعض چیزها و تحمل بعضی رفتارها.گاهی وقت ها دلم از اسلامی که اینها دارند تبلیغش می کنند و بهش وابسته اند به درد میاد.کافیه موقع نماز مساجد آقای بدبختی توی ماشینش نشسته باشه و از سر بدشانسی بخوره به تور گشت امر به معروف.با کتک و لگد و توهین از ماشین پیاده اش می کنند و ماشینش رو با درهای باز رها می کنند و می برندش جایی که خودشون "نی" می اندازند!

تصویرهای اینچنینی زیادی در ذهن ما جا گرفته .اما از کنار یک مساله نمی شود گذشت و در موردش حرف نزد و آنهم حجاب است.برای زنان اینجا پوشیدن عبا و استفاده از پوشیه یا برقع واجب است.یعنی قانون کشور است.هیچ زنی بدون روبند _اعم از پوشیه کامل و یا نقاب و برقع_ نباید بیرون بیاید مگر خارجی ها.به همین دلیل آسیب های بی حجابی و بد حجابی در ملا عام وجود نداره.

یک بنده خدایی می گفت نباید در کشور ما حجاب قانون باشد.هر کسی باید هر طور می خواهد بیرون بیاید و این یعنی آزادی و البته باعث دلزدگی از اسلام و حجاب هم نمی شود!! گفتم : قربان شکلت الآن که حجاب قانون است این شده اوضاع ما , وای به حال زمانی که آزاد باشد.لابد آن وقت ایران عزیز می شود آنتالیای ترکیه.دست من و شما نیست قوانین الهی را نقض کنیم.حجاب که قانون نوشته شده توسط دولت نیست , قانون خداست چطور ممکن است بتوانیم قانون خدا رو نقض کنیم؟

نکته ی دوم هم اینکه "از اطرافیان مون شروع کنیم" . نترسیم از حرفهایی که ممکنه بشنویم.قضیه ی حجاب دخترهای نوجوان و جوان فامیل و نزدیکان مون برامون مهم باشه.به هر حال باید اینقدر قدرت داشته باشیم که راه حلی برای هر کسی پیدا کنیم.به فکر نتیجه و این حرفها هم نباشم و تلاش مون رو بکنیم.

رسول خدا صلوات الله علیه برای دین خدا چقدر سختی کشیدند؟ ما چه می کنیم؟ ایشان رو که نبی خدا بودند چقدر اذیت کردند و ما از ترس حرف و حدیث های احتمالی لب می بندیم.تجربه ی شخصی من اینه که دختر بچه ها رو خیلی راحت می شه به خودمون نزدیک کنیم و روشون کار کنیم و ارتباط مون رو هم تداوم بدیم.مثلا همین روز حجاب چند نفرمون به دخترهای باحجاب کوچولوی دور و اطراف خودمون هدیه ی دادیم؟ چرا دنبال کارهای سخت و جلسه و سمیناریم؟ همین دختر شش ساله ای که امروز ازش تجلیل می کنیم و تا سال بعد همین روز به مناسبت های مختلف حتی با دادن یک کارت تبریک به حجاب تشویقش می کنیم , کم کم با این ذهنیت بزرگ می شه و انشالله به دوازده / سیزده سالگی که برسه دیگه محاله حجابش رو ترک کنه.سمینار حجاب برای دخترهای دانشجویی که حجاب رو قبول ندارند هیچ فایده ای نداره و فقط اسراف در بیت الماله.به جای این کار هزینه کردن تبلیغ و تشویق حجاب در مدرسه های ابتدایی و راهنمایی حتما حتما نتیجه بخش تر خواهد بود.

پ ن : عید ولادت حضرت علی اکبر علیه السلام مبارک.